Proviron en SHBG: Hoe Mesterolone je testosteron vrijmaakt en hoe dat eruitziet in een bloedtest.

Proviron en SHBG vormen de belangrijkste farmacologische interactie om te begrijpen als je wilt weten waarom deze stof aan zoveel protocollen wordt toegevoegd. Geslachtshormoonbindend globuline (SHBG) is het eiwit dat het grootste deel van je testosteron bindt en het biologisch nutteloos maakt. Mesterolone bindt zich aan SHBG met ongeveer vier keer de affiniteit van DHT zelf, waardoor het een van de krachtigste SHBG-verdringers is van alle geteste steroïden. Wanneer Proviron de SHBG-bindingsplaatsen bezet die normaal gesproken je testosteron zouden vasthouden, komt dat testosteron vrij als vrij, actief hormoon dat cellen kan binnendringen, androgeenreceptoren kan activeren en het werk kan doen waarvoor je betaalt. Maar de meeste mensen die het over Proviron en SHBG hebben, beperken zich tot "het verlaagt SHBG". Ze leggen niet uit wat SHBG nu eigenlijk is, waarom het zo belangrijk is voor hoe je je voelt bij een bepaalde testosterondosis, hoe je bloedwaarden eruit zullen zien wanneer de interactie plaatsvindt, of hoe je de verwarrende resultaten moet interpreteren. Bij Hemi Pharma UK behandelt dit artikel het complete verhaal achter SHBG, van de bindingsfysica tot de interpretatie van daadwerkelijke bloedonderzoeken.

Wat is SHBG en waarom bepaalt het hoeveel van je testosteron daadwerkelijk werkt?

Om te begrijpen hoe Proviron en SHBG op elkaar inwerken, moet je eerst begrijpen wat SHBG in je lichaam doet en waarom het bestaat.

Geslachtshormoonbindend globuline (SHBG) is een glycoproteïne dat voornamelijk door de lever wordt geproduceerd. Het circuleert in de bloedbaan en bindt zich met een zeer hoge affiniteit aan geslachtshormonen, met name testosteron, dihydrotestosteron (DHT) en oestradiol. Zie SHBG als een vloot van moleculaire kooien die in je bloed circuleren. Elk SHBG-molecuul heeft een bindingsholte die één geslachtshormoonmolecuul kan bevatten. Wanneer testosteron in deze holte is opgesloten, kan het de bloedbaan niet verlaten, geen cel binnendringen en de androgeenreceptor niet activeren. Het is in feite gedeactiveerd zolang het gebonden is.

Bij een typische gezonde volwassen man is de verdeling van circulerend testosteron ongeveer als volgt: 65 tot 70% is gebonden aan SHBG (sterk gebonden, biologisch inactief), 25 tot 30% is gebonden aan albumine (los gebonden, kan loskomen en relatief gemakkelijk actief worden), en slechts 1 tot 3% circuleert als werkelijk vrij testosteron (ongebonden, direct beschikbaar om cellen binnen te dringen).

Vrij testosteron heeft een buitengewoon korte halfwaardetijd in het bloed: ongeveer 10 minuten. Het wordt snel opgenomen door weefsels of gemetaboliseerd. Dit betekent dat de voorraad vrij testosteron constant wordt aangevuld vanuit de aan albumine en SHBG gebonden reservoirs. De aan SHBG gebonden fractie fungeert als een depot met langzame afgifte, waarbij testosteron geleidelijk vrijkomt naarmate de vrije en aan albumine gebonden fracties worden verbruikt. Dit is de reden waarom SHBG-niveaus zo'n grote invloed hebben op hoe je je voelt bij een gegeven totaal testosteronniveau: SHBG bepaalt de snelheid waarmee testosteron uit zijn reservoir vrijkomt en beschikbaar wordt gesteld voor biologische werking.

Een man met een totaal testosterongehalte van 25 nmol/L en een SHBG-waarde van 50 nmol/L zal een heel ander vrij testosterongehalte hebben (en zich heel anders voelen) dan een man met hetzelfde totaal testosterongehalte van 25 nmol/L maar een SHBG-waarde van 20 nmol/L. Bij de eerste man is een groter deel van zijn testosteron opgeslagen; bij de tweede is er meer vrij circulerend testosteron. Hetzelfde totale testosterongehalte volgens het laboratoriumrapport, maar een dramatisch verschillend biologisch effect.

Hoe sterk bindt Proviron aan SHBG in vergelijking met andere verbindingen?

De fundamentele gegevens over de binding van Proviron aan SHBG zijn afkomstig van Saartok, Dahlberg en Gustafsson (1984), gepubliceerd in Endocrinology . Zij maten de relatieve bindingsaffiniteit (RBA) van verschillende anabole-androgene steroïden voor zowel de androgeenreceptor als SHBG. De door hen vastgestelde SHBG-bindingshiërarchie was als volgt: 1-alfa-methyl-DHT (mesterolon) bond het sterkst, met een RBA die ongeveer vier keer zo hoog was als die van DHT. De volledige rangschikking was: mesterolon >> DHT > testosteron > 3-beta-adiol > 3-alfa-adiol > 17-alfa-methyl-testosteron > methenolon > metandienon > stanozolol ( Saartok et al., 1984, Endocrinology ).

Wat betekent "viermaal de affiniteit van DHT" in de praktijk? Wanneer mesterolon en testosteron beide in het bloed aanwezig zijn en concurreren om bindingsplaatsen voor SHBG, wint mesterolon met grote overmacht. Het verdringt testosteron van SHBG omdat het zich steviger aan de bindingsplaats hecht. Het testosteron dat anders door SHBG zou worden vastgehouden, komt in plaats daarvan vrij in de vrije fractie. Ondertussen is het aan SHBG gebonden mesterolon farmacologisch gezien sowieso irrelevant (het wordt zelfs in vrije toestand geïnactiveerd door 3-alfa-HSD in spierweefsel, dus binding aan SHBG is geen "verspilling" van een anabole stof).

Dit is wat de interactie tussen Proviron en SHBG zo elegant maakt. Mesterolone verdringt testosteron van SHBG, waardoor het testosteron vrijkomt voor anabole activiteit. De mesterolone zelf hoeft niet vrij te zijn om zijn primaire voordeel te bieden (verdringing van SHBG), omdat de anabole activiteit in de spieren verwaarloosbaar is, ongeacht of het vrij of gebonden is. Het is een stof die nuttiger is wanneer het gebonden is aan SHBG (omdat binding aan SHBG het werkingsmechanisme is) dan wanneer het vrij in het bloed circuleert.

Hoeveel verlaagt Proviron de SHBG-spiegel nu eigenlijk?

De verlaging van SHBG door Proviron werkt via twee mechanismen tegelijk, en de meeste artikelen behandelen slechts één van deze mechanismen.

Het eerste mechanisme is competitieve verdringing, zoals hierboven beschreven. Mesterolone bezet fysiek de SHBG-bindingsplaatsen die anders door testosteron bezet zouden worden, waardoor gebonden testosteron vrijkomt in de vrije pool. Dit gebeurt onmiddellijk nadat mesterolone in het bloed is gekomen en houdt aan zolang mesterolone aanwezig is.

Het tweede mechanisme is de onderdrukking van de SHBG-synthese door de lever. Elke dosis oraal toegediende mesterolon passeert de lever tijdens het first-pass metabolisme. In de lever onderdrukt mesterolon de genexpressie die het SHBG-eiwit produceert. Na verloop van dagen produceert de lever minder SHBG, waardoor de totale concentratie SHBG in het bloed afneemt. Dit effect treedt pas na langere tijd op (dagen in plaats van uren), maar leidt tot een meer aanhoudende verlaging van de SHBG-spiegel.

Klinische gegevens van patiënten met het syndroom van Turner (meisjes behandeld met oxandrolon, een ander oraal androgeen met een sterk SHBG-onderdrukkend effect) lieten een verlaging van de SHBG-spiegel zien van een mediaan van 70.3 nmol/L naar 10.3 nmol/L, een reductie van 85%. Hoewel deze gegevens afkomstig zijn van oxandrolon en niet van mesterolon, is het mechanisme identiek (oraal androgeen dat de lever passeert, onderdrukt de SHBG-synthese), en mesterolon heeft een viermaal hogere SHBG-bindingsaffiniteit dan de door Saartok geteste androgenen, waardoor het minstens even krachtig is als SHBG-onderdrukker.

De klinische studie naar het verouderingssyndroom bij mannen door Nikkah et al. (2015) levert directe, mesterolone-specifieke gegevens op. 34 mannen met symptomen van veroudering bij mannen werden behandeld met mesterolone. SHBG daalde significant (p < 0.001). Het totale testosteron daalde (p < 0.002), wat in eerste instantie slecht klinkt, maar te verwachten is: met minder SHBG in het bloed wordt minder testosteron vastgehouden in de gebonden (meetbare) pool, waardoor de totale testosteronwaarde daalt. De fractie vrij testosteron nam echter significant toe (p < 0.001). Vrij testosteron zelf vertoonde geen verandering in absolute termen, maar dit komt doordat de noemer (totaal T) daalde terwijl de teller (vrij T) gelijk bleef, wat betekent dat het percentage vrij testosteron aanzienlijk toenam ( Nikkah et al., 2015 ).

Simpel gezegd: Proviron verlaagde de totale hoeveelheid circulerend SHBG, verlaagde de totale testosteronwaarde (omdat er minder in de gebonden pool werd vastgehouden), maar verhoogde het aandeel vrij en biologisch actief testosteron. De mannen voelden zich beter (verouderingsverschijnselen bij mannen verbeterden significant, p < 0.001) omdat het niet de totale hoeveelheid testosteron is die telt voor hoe je je voelt, maar de hoeveelheid vrij testosteron.

Hoe zien je bloedwaarden er daadwerkelijk uit als je Proviron gebruikt?

Het is essentieel om te begrijpen hoe Proviron en SHBG op elkaar inwerken en uw laboratoriumresultaten beïnvloeden, omdat de cijfers verwarrend en zelfs alarmerend kunnen zijn als u niet weet waar u naar kijkt.

Totaal testosteron: kan afnemen of onveranderd blijven

Dit getal zorgt voor de meeste verwarring. Als je Proviron toevoegt aan je TRT-protocol en je totale testosteron daalt van 28 nmol/L naar 22 nmol/L, raak je misschien in paniek. Maar de daling komt niet doordat je minder testosteron in je lichaam hebt. Het komt doordat minder testosteron wordt vastgehouden in de meetbare, aan SHBG gebonden pool. Het testosteron is losgekomen van SHBG en is nu vrij, waardoor het snel door de weefsels wordt opgenomen. De bloedtest meet alleen wat er op het moment van afname in het bloed zit; het kan niet meten wat al door je spieren, hersenen en andere weefsels is opgenomen. Een lager totaal testosteron bij gebruik van Proviron is meestal een teken dat de SHBG-verdringing werkt, niet dat er iets mis is.

Vrij testosteron: neemt toe, vaak aanzienlijk.

Dit getal weerspiegelt de realiteit. Als uw laboratorium een ​​meting van vrij testosteron aanbiedt (hetzij via evenwichtsdialyse, de gouden standaard, hetzij berekend uit totaal testosteron, SHBG en albumine met behulp van de Vermeulen-vergelijking), zou u een significante toename moeten zien. De Nikkah-studie toonde een significante toename van de fractie vrij testosteron aan. In de praktijk zien gebruikers van TRT die 50 mg Proviron per dag toevoegen, hun vrije testosteron doorgaans met 30 tot 60% toenemen, zelfs als hun totale testosteron afneemt.

SHBG: neemt significant af

Dit is de meest directe indicator van de interactie tussen Proviron en SHBG. Als de SHBG-spiegel aanzienlijk daalt (bijvoorbeeld van 45 nmol/L naar 15 à 20 nmol/L), werken zowel de verdringing als de onderdrukking van de leverfunctie. Een daling van de SHBG-spiegel bevestigt dat het farmacologische mechanisme actief is.

Oestradiol: kan licht stijgen

Doordat er nu meer testosteron vrijkomt, is er meer beschikbaar voor aromatisering tot oestradiol. Sommige gebruikers zien een bescheiden stijging van E2 na toevoeging van Proviron. Dit is niet Proviron dat "de oestrogeenspiegel verhoogt"; het is een gevolg van het feit dat er meer testosteron vrijkomt uit SHBG en beschikbaar komt voor aromatase. Als de stijging mild is en er geen symptomen optreden, is deze klinisch insignificant. Als er oestrogeengerelateerde symptomen ontstaan, kan een lage dosis anastrozol worden toegediend (zoals besproken in het artikel Proviron versus Anastrozol eerder in deze reeks).

DHT of androsteron: kan verhoogd zijn

Mesterolone is een DHT-derivaat en de metabolieten ervan kunnen kruisreacties vertonen met sommige DHT-testen. Bovendien kan het vrijgekomen testosteron door 5-alfa-reductase worden omgezet in endogeen DHT. Als uw laboratorium een ​​verhoogd DHT-gehalte of een verhoogd gehalte aan metabolieten ervan rapporteert, is dit te verwachten en weerspiegelt het het werkingsmechanisme.

Waarom is de fractie vrij testosteron belangrijker dan de totale hoeveelheid testosteron?

Dit is het belangrijkste conceptuele punt in de hele discussie over Proviron en SHBG, en het begrijpen ervan verandert de manier waarop je je bloedwaarden evalueert voor elk hormoonprotocol.

Alleen vrij testosteron kan cellen binnendringen. Alleen vrij testosteron kan zich binden aan de androgeenreceptor. Alleen vrij testosteron stimuleert spiereiwitsynthese, libido, stemming, energie, vetmetabolisme, botdichtheid en alle andere door androgenen gemedieerde functies. De 65 tot 70% van je testosteron die gebonden is aan SHBG is biologisch inactief. Het circuleert in je bloed en doet niets anders dan wachten om vrijgegeven te worden.

Twee mannen kunnen identieke totale testosteronwaarden hebben (bijvoorbeeld 25 nmol/L) en zich toch heel anders voelen. Als de ene man een SHBG-waarde van 50 nmol/L heeft, kan zijn vrije testosteron 250 pmol/L zijn (ongeveer 1% vrije fractie). Als de andere man een SHBG-waarde van 20 nmol/L heeft, kan zijn vrije testosteron 550 pmol/L zijn (ongeveer 2.2% vrije fractie). De tweede man heeft meer dan twee keer zoveel biologisch actief testosteron, ondanks dezelfde totale waarde. Hij zal meer energie hebben, een sterker libido, een beter humeur, een betere lichaamssamenstelling en een betere trainingsrespons.

Dit is precies wat Proviron doet. Het verschuift de verdeling van uw testosteron van de inactieve, gebonden pool naar de actieve, vrije pool. Het creëert geen extra testosteron; het zorgt ervoor dat er meer van het testosteron dat u al heeft beschikbaar is voor gebruik. Voor mannen die testosteronvervangingstherapie (TRT) volgen en een voldoende totaal testosterongehalte hebben, maar bij wie de symptomen aanhouden (vaak omdat een te hoge SHBG-spiegel te veel testosteron bindt), is Proviron in combinatie met SHBG-modulatie vaak de interventie die hun ervaring verandert.

Welke factoren verhogen SHBG en maken Proviron waardevoller?

Inzicht in de factoren die de SHBG-productie stimuleren, helpt je te bepalen of jij iemand bent die in het bijzonder baat zou hebben bij de wisselwerking tussen Proviron en SHBG.

Leeftijd is de sterkste natuurlijke drijfveer. SHBG neemt na je 40e met ongeveer 1 tot 2% per jaar toe. Dit betekent dat bij een oudere man die dezelfde TRT-dosis gebruikt als een jongere man, steeds meer van zijn testosteron gebonden en niet beschikbaar is. Het toevoegen van Proviron wordt waardevoller naarmate je ouder wordt, omdat de door SHBG gemedieerde binding dan sterker wordt.

Schildklierhormonen verhogen SHBG. Hyperthyreoïdie verhoogt SHBG aanzienlijk. Zelfs een subklinisch verhoogde schildklierfunctie kan SHBG verhogen. Mannen die T3 (liothyronine) gebruiken voor gewichtsverlies kunnen een verhoogd SHBG-niveau ervaren als bijwerking van suprafysiologische schildklierhormoonspiegels.

Oestradiol verhoogt de SHBG-productie. Een hogere E2-spiegel stimuleert de lever om meer SHBG aan te maken. Dit creëert een feedbacklus: meer oestradiol betekent meer SHBG, wat betekent dat er meer testosteron gebonden is, waardoor het resterende vrije testosteron eerder gearomatiseerd wordt (omdat het aromatase-enzym inwerkt op vrij testosteron), wat mogelijk nog meer oestradiol produceert. Het doorbreken van deze cyclus is een van de praktische voordelen van de interactie tussen Proviron en SHBG.

Een laag lichaamsvetpercentage kan de SHBG-spiegel verhogen. Bij zeer slanke personen kan de SHBG-spiegel soms verhoogd zijn, wat het testosteronvoordeel van een slank figuur gedeeltelijk tenietdoet. Bodybuilders in de voorbereiding op een wedstrijd met een lichaamsvetpercentage onder de 10% kunnen merken dat hun vrije testosteron daalt, ondanks een stabiele totale testosteronspiegel, omdat de SHBG-spiegel is gestegen. Het toevoegen van Proviron in de laatste weken van een cut-periode pakt dit direct aan.

Bepaalde medicijnen verhogen de SHBG-spiegel, waaronder sommige anti-epileptica, sommige orale anticonceptiva (bij vrouwen) en antivirale behandelingen tegen hepatitis C.

Hoe beïnvloedt deze interactie de dosering van testosteron?

De interactie tussen Proviron en SHBG heeft directe praktische gevolgen voor de dosering van testosteron, zowel tijdens TRT als gedurende een kuur.

Als u TRT gebruikt met 200 mg testosteroncypionaat per week en uw SHBG-waarde 45 nmol/L is, is ongeveer 70% van uw circulerend testosteron gebonden en inactief. Door 50 mg Proviron per dag toe te voegen, daalt uw SHBG-waarde aanzienlijk (laten we zeggen naar 18 nmol/L). Plotseling produceert dezelfde injectie van 200 mg aanzienlijk meer vrij testosteron. Uw effectieve blootstelling aan androgenen is toegenomen, mogelijk zelfs dramatisch, zonder dat uw injectiedosis is verhoogd. Dit betekent dat u mogelijk uw AI-dosis moet aanpassen (omdat meer vrij testosteron meer aromatisatie betekent), uw hematocrietwaarde moet controleren (omdat een hogere effectieve blootstelling aan androgenen de aanmaak van rode bloedcellen stimuleert) en mogelijk uw testosterondosis moet verlagen als het verhoogde vrije testosteron ongewenste effecten veroorzaakt (acne, agressie, slaapstoornissen door overmatige androgeenstimulatie).

Omgekeerd, als u Proviron uit uw behandelingsschema verwijdert, zal de SHBG-waarde binnen 1 tot 2 weken weer stijgen naar het basisniveau, zal er meer testosteron worden gebonden en zal uw effectieve blootstelling aan androgenen afnemen bij dezelfde injectiedosis. U kunt de effecten (verminderd libido, minder energie, slappere lichaamsbouw) al binnen een week na het stoppen met Proviron merken, zelfs als uw testosteroninjectieschema niet is veranderd.

Waarom is productkwaliteit van belang voor de interactie tussen Proviron en SHBG?

De effecten van SHBG-verdringing en leveronderdrukking zijn volledig afhankelijk van het feit of mesterolone uw lever en bloedbaan bereikt. Als uw Proviron-tablet te laag gedoseerd is, zal de SHBG-onderdrukking zwakker zijn dan verwacht, zal uw toename van vrij testosteron kleiner zijn en kunt u concluderen dat "Proviron niet werkt", terwijl u in werkelijkheid niet genoeg werkzame stof binnenkrijgt. Als uw tablet een geheel andere stof bevat, kan de SHBG-interactie helemaal niet optreden, omdat de bindingsaffiniteit hiërarchie stofspecifiek is (mesterolone bindt SHBG 4 keer sterker dan DHT; een vervangende stof bindt SHBG mogelijk niet met een significante affiniteit).

Hemi Pharma Proviron 25mg wordt onafhankelijk batchgewijs getest door Janoshik Analytical in Praag. HPLC-analyse bevestigt dat het actieve bestanddeel mesterolon is in de aangegeven concentratie van 25 mg. Certificaten zijn te vinden op hemipharmauk.uk/hemi-pharma-lab-results/ en kunnen worden geverifieerd via een QR-code op janoshik.com. Aangezien de volledige farmacologische waarde van een verbinding afhangt van de specifieke SHBG-bindingsaffiniteit (4x DHT, de hoogste van alle geteste steroïden), is verificatie van de productidentiteit niet optioneel.

Veelgestelde Vragen / FAQ

In welke mate verlaagt Proviron de SHBG-spiegel?

Klinische gegevens tonen aanzienlijke verlagingen van SHBG aan. De studie naar het verouderingssyndroom bij mannen liet een significante daling van SHBG zien (p < 0.001) bij behandeling met mesterolone. Gegevens over het syndroom van Turner, waarbij een verwant oraal androgeen werd gebruikt, toonden verlagingen van 70.3 naar 10.3 nmol/L (85%). De mate van verlaging hangt af van uw startniveau van SHBG, de dosis Proviron (25 tot 100 mg per dag) en individuele variaties in de leverrespons. Typische verlagingen van 50 tot 80% ten opzichte van de uitgangswaarde worden vaak gerapporteerd in bloedonderzoek bij gebruikers in de context van bodybuilding.

Waarom daalt mijn totale testosteronspiegel als ik Proviron ga gebruiken?

Omdat SHBG het eiwit is dat testosteron in de meetbare hoeveelheid bloed vasthoudt. Wanneer Proviron de SHBG-spiegel verlaagt, blijft er minder testosteron in de bloedsomloop; er wordt meer vrijgegeven en opgenomen door de weefsels. De bloedtest meet wat er op het moment van afname in het bloed zit, niet wat al door je spieren en hersenen is opgenomen. Een lagere totale testosteronspiegel met een lagere SHBG-spiegel betekent meestal meer vrij testosteron en een beter biologisch effect, niet minder testosteron in totaal.

Hoe sterk is de SHBG-binding van Proviron in vergelijking met andere steroïden?

Mesterolone bindt SHBG met ongeveer vier keer de affiniteit van DHT, waardoor het de sterkste SHBG-binder is van alle anabole-androgene steroïden die door Saartok et al. (1984) zijn getest. De volledige hiërarchie is: mesterolone >> DHT > testosteron > methenolone > metandienon > stanozolol. Deze uitzonderlijke bindingsaffiniteit verklaart waarom Proviron zo effectief is in het verdringen van testosteron van SHBG.

Zal Proviron helpen als mijn SHBG-waarde al laag is?

Als uw SHBG-waarde al laag is (onder 20 nmol/L), zal het extra voordeel van het SHBG-verlagende effect van Proviron kleiner zijn, omdat er minder SHBG is om te onderdrukken. Proviron biedt echter nog steeds de andere voordelen: DHT-gemedieerde libidoverhoging, een milde verschuiving in de anti-oestrogene verhouding en spierversteviging. De interactie met SHBG is het primaire mechanisme, maar niet het enige. Als uw SHBG-waarde van nature al laag is, kunnen de libido- en esthetische effecten voor u waardevoller zijn dan de SHBG-modulatie.

Hoe snel is het effect van Proviron en SHBG zichtbaar in bloedonderzoek?

Het competitieve verdringingseffect (mesterolon bezet SHBG-bindingsplaatsen en maakt testosteron vrij) begint binnen enkele uren na de eerste dosis. De onderdrukking van de SHBG-synthese door de lever is pas na enkele dagen meetbaar in bloedonderzoek. De meeste gebruikers die 2 weken na aanvang van de Proviron-behandeling bloedonderzoek laten doen, zullen een duidelijke verlaging van SHBG en een verhoging van vrij testosteron zien in vergelijking met hun uitgangswaarde vóór de Proviron-behandeling.

Moet ik specifiek bloedonderzoek laten doen om de interactie tussen Proviron en SHBG te controleren?

Ja. Het minimale panel om de interactie te beoordelen is: SHBG (om de reductie te bevestigen), totaal testosteron (om de verwachte afname te volgen), vrij testosteron of berekend vrij testosteron (om de relevante toename te bevestigen) en gevoelig oestradiol (om een ​​eventuele toename van de aromatisering te monitoren). Laat dit panel uitvoeren vóór de start met Proviron (baseline) en herhaal de test na 2 tot 4 weken. De vergelijking tussen de twee resultaten laat precies zien hoe de interactie in uw lichaam verloopt.

Mandje
Scroll naar boven